Współczucie

Praktyki, które wam przekazałem są sposobem by to poskromić. Praktyki nietrwałości służą do poskromienia. Praktyką, natomiast, która może otworzyć duchową ścieżkę, jest współczucie i schronienie. Na ogół mówiąc o współczuciu, wyróżniamy dwa jego rodzaje - ostateczne i względne współczucie. W tym przypadku, będziemy się uczyć względnego współczucia. Ostateczne współczucie jest przebywaniem w naturalnym stanie umysłu. Współczucie i mądrość to dwie podstawowe zasady buddyzmu. Mówi się że podobnie jak ptak nie będzie potrafił latać bez dwóch skrzydeł, tak i samemu nie jest się w stanie wznieść bez, zarówno - mądrości jak i współczucia. Przyczyna rozwijania współczucia ma związek z empatią. Bez empatii nie byłoby współczucia. W jaki sposób dana jednostka może odczuć empatię? Jeżeli na przykład widzimy, że ktoś stracił rękę, to czujemy empatię, czujemy przykrość z tego powodu. Odczuwacie przykrość, ponieważ patrząc na to wyobrażacie sobie swoje uczucia, wyobrażacie sobie co byście czuli, gdyby to was spotkało. Jeśli znacie odczucie bólu z własnego doświadczenia, wiecie co się dzieje, gdy ktoś inny tego doświadcza. Jeżeli znacie to uczucie, chcecie pomóc - w tym momencie pojawia się współczucie. Cierpienia samsary są olbrzymie. W niektórych krajach mówiąc cierpienie, łatwo jest zrozumieć to słowo, w innych jest to trudniejsze do zrozumienia, tam o cierpieniu można by powiedzieć, że jest brakiem zadowolenia. To dobre określenie. W niektórych miejscach na świecie oznacza to, że kawałek chleba ma wielkie znaczenie. Nawet szklanka mleka dużo tam znaczy. Brak jest ubrań, nie ma jedzenia, wszystko podlega ograniczeniom, życie jest tam bardzo trudne. Kiedy ludzie cierpią w taki dosłowny sposób możemy mówić o bardzo jawnym, mało subtelnym sensie cierpienia. W przypadku bogatszego kraju ludzie nie doświadczają tego typu cierpienia, mają wystarczającą ilość jedzenia i ubrań. Zdziwilibyście się widząc ubrania niektórych ludzi. To jest jak znalezienie się w innym świecie. Gdy pierwszy raz udałem się do USA, odczułem szok kulturowy. Udałem się do mieszkania pewnych ludzi, którzy wieczorem chcieli przygotować dla mnie jedzenie. Otworzyli lodówkę, której wnętrze wyglądało jak mały pokój. Była pełna jedzenia, ale oni otworzyli ją i powiedzieli O, nie ma nic do jedzenia. Ja zobaczyłem w niej mnóstwo jedzenia, a oni widzieli, że nie ma nic do jedzenia. Nasz sposób postrzegania różnił się od siebie. Być może oni widzieli, że nie ma tam czegoś co można natychmiast przyrządzić, nie ma świeżych owoców itp. Dla mnie jednak było w niej mnóstwo pożywienia. Wiem, że można zrobić wszystko ze wszystkiego, można być twórczym przygotowując jedzenie. Nawet w moim kraju można najzwyklejszą zupę przyrządzić na wiele sposobów, można zrobić z niej coś wspaniałego.

W tego typu krajach, mimo, że nie ma wiele cierpienia w jego mało subtelnym aspekcie, ludzie są bardzo nieszczęśliwi. W ich życiu panuje wiele niezadowolenia. Ów brak zadowolenia sprawia im ból. Bardzo mało docenia się tam życie, w bardzo niewielkim stopniu potrafi się je świętować. Patrząc z punktu widzenia cierpienia, to niezadowolenie życiem w samsarze nie ma nic wspólnego z pieniędzmi. Gdy ludzie są biedni, myślą że mając pieniądze będą szczęśliwi, ale można zobaczyć że nie jest to prawdą. Ludzie, którzy mają pieniądze nie są szczęśliwi, to nie na tym polega, chyba, że mają kontakt z duchową ścieżką i możliwość zrozumienia siebie. W innym przypadku trudno rozwiązać samsaryczne problemy. Problemy są związane bądź z posiadaniem czegoś, bądź z brakiem. Istota problemu polega na tym, że nie wie się co z nim zrobić, jak się go pozbyć.

W buddyzmie mówimy o różnych rodzajach cierpienia. Istnieje cierpienie związane z nie posiadaniem tego, czego chce się posiadać. Ktoś, mając dom odczuwa cierpienie z tego powodu, że nie ma dwóch domów. Jeżeli ma dwa domy, to chciałby jeszcze mieć dom nad morzem, czy nad oceanem i kilka samochodów. Jeśli ma to wszystko, chciałby jeszcze więcej. Uczucie to nie ma końca, ponieważ koncentracja idzie tutaj zawsze w kierunku tego, czego się jeszcze nie ma, a czego się właśnie pragnie. Następnym rodzajem cierpienia jest cierpienie związane ze strachem, że straci się to, co się posiada, lub z potrzebą dbania o to co się posiada. Z czym, we współczesnym świecie związane jest to cierpienie? Z tego rodzaju cierpieniem, z próbą ochrony tego, co już się posiada, związane są wszystkie agencje ubezpieczeniowe. Istnieje ubezpieczenie na życie, na samochód, na każdy obiekt. Uważam że jest to sytuacja wprowadzająca mocno w pomieszanie. Już sam sposób używania swego języka przez Amerykanów wprowadza bardzo wiele pomieszania. Jeżeli masz kartę American Express, to już ubezpieczasz się od czegoś. W USA, udając się w różne miejsca możesz wynająć samochód. Jeżeli chcesz ubezpieczyć samochód, musisz zapłacić dziesięć dolarów, gdy przyjedziesz tam jeszcze innym samochodem, ponownie musisz zapłacić ubezpieczenie, zrobisz coś nowego - znowu musisz to ubezpieczyć. W pewnym momencie było to dla mnie jak doświadczenie przestrzeni. Taki jest prawdopodobnie cel tych wszystkich ubezpieczeń - wprowadzić ludzi w stan takiego pomieszania, by powiedzieli - No dobrze, zapłacę za wszystko. Kiedy przybyłem do USA czułem się bezpiecznie, miałem uczucie, że nie potrzebuję żadnego ubezpieczenia, ale tam na każdym kroku wmawiają człowiekowi, że jest zagrożony i że potrzebuje wielu różnych zabezpieczeń. W końcu można przyswoić to uczucie zagrożenia. Wszystkie te instytucje i związane z nimi sytuacje wzmacniają w człowieku uczucie lęku. Jest to drugi rodzaj cierpienia o jakim mówimy - próba ochraniania siebie.

Kolejnym lękiem jest - lęk przed utratą kogoś, kto jest nam bliski. Jest to bardzo głębokie uczucie, które posiada każda czująca istota, nawet psy, koty czy inne zwierzęta. Następnie mamy czyli strach przed spotkaniem wroga. Jest to takie uczucie, jakie macie idąc ulicą i nie czując się bezpiecznie. Nie jesteście wtedy szczęśliwi, obawiacie się, że możecie kogoś napotkać. W Stanach Zjednoczonych jest to bardzo poważny problem. Dochodzi tam do tego, że jeżeli ktoś się zatrzymuje na czerwonym świetle, to zamyka drzwi i okna by ktoś nie wskoczył do samochodu w celach rabunkowych. W USA jest to już bardzo poważny problem. W Indiach owszem, kradną, ale robią to w spokojny sposób, gdy ktoś jest rozproszony czy roztargniony, to zabiorą mu torebkę albo portfel i to wszystko. Nie ma jednak jakiś poważniejszych napadów z bronią w ręku, gdy ktoś napadając, ograbia swą ofiarę ze wszystkiego co posiada.

Wszystkie te rodzaje cierpienia nie wynikają z zewnętrznych rzeczy. Związane są bardziej z różnymi mechanizmami psychologicznymi, powodującymi powstawanie cierpienia. Cechy owe posiadają zarówno biedak jak i milioner, zarówno ten, który nie wie co będzie wieczorem jadł, jak i ten który nie wie co zrobić z pieniędzmi. Obie te osoby doświadczają tych samych czterech rodzajów cierpienia. Zdarza się nawet, że z psychologicznego punktu widzenia, biedniejsza osoba jest szczęśliwsza, bardziej docenia jedzenie i inne proste rzeczy. Pewnego razu, odwiedzając tybetańską rodzinę omal się nie rozpłakałem. Nie mieli oni prawie nic, ale byli bardzo szczęśliwi. Prosili mnie bym wszedł, byli pełni radości, natychmiast narąbali trochę drzewa by zagotować wodę. Mieli w torbie troszeczkę herbaty i nieco suchego chleba. Namoczyli ten suchy chleb w herbacie i chcieli mi go ofiarować. Byli przy tym pełni radości. Nieczęsto doświadcza się czegoś takiego. Było to dla mnie zadziwiające doświadczenie.

Aby rozwinąć empatię należy zastanowić się nad samsarycznymi cierpieniami czujących istot. Czasami myśli się, że współczucie praktykuje się tylko wobec tych osób, które cierpią będąc w poważnych tarapatach. Współczucie dotyczy wszystkich czujących istot, którym chcesz pomóc, aby usunąć ich cierpienie. Na tym polega działanie bodhisattwy. Bodhisattwa jest tym, który posiada współczucie. Co oznacza współczucie? Współczucie oznacza, że chcę pomóc wszystkim czującym istotom, aby osiągnęły stan buddy. Czy rozumiecie teraz? Lub też dokładniej - chęć osiągnięcia oświecenia w celu pomagania wszystkim czującym istotom. Są w tym dwa aspekty - ja chce osiągnąć oświecenie, aby móc pomagać innym czującym istotom. Nie jest to rzecz związana z ego a jeden ze sposobów pomagania czującym istotom, polegający na tym, że kiedy ma się pewien stopień urzeczywistnienia, można inspirować inne istoty do skupienia się na praktyce. W innym przypadku ktoś mógłby sobie pomyśleć, że chęć pomocy czującym istotom polega chociażby na dawaniu im pieniędzy. Czasami jest jednak tak, że jeżeli ktoś nie ma pieniędzy i da mu się je, to wpadnie on w jeszcze większe pomieszanie. Poprzez takie działanie nie można usunąć cierpienia owych osób. Najlepszym sposobem jest szczodrość w ofiarowywaniu dharmy.

Wszyscy w ciągu niezliczonych wcieleń w różnych sytuacjach i przypadkach mieli ze sobą związki jako matka i dziecko, ojciec i syn itp. Ponieważ samsara nie ma początku spotykaliśmy się w różnych relacjach wielką ilość razy. Istnieje przykład mówiący, że jeżeli weźmiemy słoik z białą fasolą i wrzucimy tam ziarenko czarnej fasoli, to fasola ta w trakcie poruszania słoikiem dotknie, prędzej czy później każdego białego ziarenka. Podobnie jest z każdą istotą wędrującą poprzez różne światy samsary, w taki czy inny sposób, wcześniej czy później spotka wszystkie inne istoty

Jeśli bardzo chcesz pomóc komuś, kto jest bardzo ci bliski, możesz pomyśleć w analogiczny sposób, że przecież inne osoby również kiedyś były ci tak bliskie i możesz wzbudzić w sobie uczucie podobnie silnego pragnienia w stosunku do innych istot.

Jedną z najgłębszych potrzeb w każdej istocie jest potrzeba miłości. W wielu różnych naukach i praktykach, bez względu na to, czy są to prace z zakresu psychologii, czy nauk dotyczących uzdrawiania, stwierdza się, że tym czego człowiek potrzebuje najbardziej jest miłość. U samych podstaw tych praktyk leży miłość i troska. Każda istota najbardziej potrzebuje miłości i troski. Czasami ludzie nie rozpoznają tej potrzeby i myślą, że chcą czegoś innego, ale tak naprawdę ich największym pragnieniem i potrzebą jest miłość i troska. Dawanie innym współczucia i miłości jest tak potężną praktyką, że sprawia iż sami je otrzymujemy. Jedynym sposobem na to by otrzymać miłość i współczucie jest ofiarowanie ich.

Istnieje historia o pewnym bardzo potężnym praktykującym, który w momencie śmierci stał się duchem, ponieważ gdy umierał ktoś bardzo mu przeszkodził. Stał się bardzo potężnym duchem, jako że za życia był posiadającym wielką moc tantrykiem. Niewiele osób było w stanie mu pomóc. Pewnego dnia w miejsce gdzie przebywał, udał się mnich by wykonać praktykę chod. Mnich przekształcił się w jidama Wadżra Kilaję. Dolna połowa Wadżra Kilaji jest phurbą. Prawdopodobnie jego wizualizacja nie była poprawną, stał się dość dziwnie wyglądającym Wadżra Kilają. Duch zamanifestował się wtedy jako bardzo potężne bóstwo, jidam. Stał opierając się stopami na wierzchołkach dwóch gór i praktykujący chod mnich mocno się przestraszył. Popatrzył w górę na to potężne zjawisko, a zmarły lama patrząc w dół śmiał się - Nigdy jeszcze nie widziałem tak dziwnego Wadżra Kilaji. Śmiał się. Mnich nie wiedział co zrobić ponieważ wykorzystał już maksimum swoich zdolności wizualizacyjnych i odczuł wtedy wielki smutek. Pomyślał sobie, że osoba ta mimo tak wielkich zdolności i mocy skończyła w taki właśnie sposób. Pojawiło się w nim uczucie współczucia. Gdy duch ujrzał i odczuł miłość i współczucie jakie posiadał mnich natychmiast się uspokoił. Poczuł bardzo silny związek z tym mnichem. Stało się tak dlatego, ponieważ duch ten mimo zdolności do czynienia wielu niezwykłych rzeczy odczuwał brak miłości i współczucia. Zwrócił się wtedy do mnicha - To jest właśnie tym czego potrzebowałem - miłości, będę więc cię teraz szanował, możesz mi mówić co chcesz abym uczynił. Mnich był w stanie za pomocą współczucia kontrolować ducha.

Kiedy ludzie odbywają wewnętrzną podróż i wykonują różne praktyki, w pewnym momencie zaczynają odkrywać w sobie pokłady doświadczeń związanych z tym, że byli kiedyś odrzuceni, brakowało im akceptacji i uznania, a wszystko to związane jest z tym, że gdzieś, w którymś momencie ich życia brakowało im miłości.

Brak miłości i współczucia jest jednym z głównych problemów we współczesnym społeczeństwie. Sprawia to dystans pomiędzy rodzicami a dziećmi. W krajach uznawanych za nowoczesne panuje między członkami rodziny większy dystans. Kiedy przybyłem pierwszy raz na zachód miałem w Norwegii doświadczenie które mnie zszokowało. Między południem a północą jest bardzo wielka różnica. Nie tylko to, że na północy bardzo dużo się pracuje a południe jest bardziej zrelaksowane, ponieważ w wielu miejscach panuje intensywne życie. Spędziłem tam dwa miesiące w pewnym domu. Ojciec mieszkał w nim na górze, a jego córka, mąż i dzieci na dole. W ciągu tych dwu miesięcy widziałem ojca może trzy lub cztery razy. Nie był to jakiś wielki, rozbudowany dom, a mały domek. Pewnego razu ojciec zszedł z góry na urodziny jednego z dzieci i witali się tak, jakby przyjechał z innego kraju - Jak się masz? Jak się czujesz? Tak długo się nie widzieliśmy. Był to pierwszy raz kiedy zobaczyłem ojca. Nie znałem jeszcze szczegółów, nie wiedziałem skąd przyszedł. Z kolei tydzień później wychodząc z domu spotkaliśmy się w przejściu gdy ojciec wracał do siebie. Spytałem - Skąd przyjechałeś?, na co odpowiedział że przecież mieszka tam, na górze. Później w ciągu tych dwóch miesięcy już go nie widziałem. To bardzo smutne.

Mam pewną znajomą pracującą w Norwegii w szpitalu. Towarzyszy ona osobom umierającym. Zdarza się, że dzieci umierających tam osób przychodzą i mówią - Proszę, zadzwoń do mnie kiedy on umrze. Musimy wtedy zająć się jego majątkiem. To nie do wiary, ale tak właśnie tam się dzieje. Coraz częściej zdarzają się takie przypadki. Rodzice zamiast zająć się dziećmi kiedy te dorastają, muszą iść do pracy. Nie mają czasu więc dzieci dorastają same, bez opieki i bez uczucia miłości, jakie jest im potrzebne w tym właśnie okresie. Na skutek tego również i dzieci nie kochają swoich rodziców. To niedobrze, ale tak się właśnie dzieje. Jak ktoś, kto nie otrzymał miłości wtedy, kiedy jej potrzebował, może być później zdrowy? Jeżeli zastanowicie się nad stylem współczesnego życia ujrzycie jak bardzo potrzebne jest współczucie. Chodzi tutaj o to, by rzeczywiście postanowić czynić rzeczy pomocne dla innych ludzi, wziąć na siebie odpowiedzialność bodhisattwy. Wiecie już teraz jak wykonywać praktyki współczucia. Postawę tę można rozwijać także przez recytację modlitwy zawartej w sześcioczęściowej praktyce medytacji. Owe cztery wersy bodhiczitty można recytować jako praktykę rozwijania współczucia. Praktyki A-khrid możemy połączyć tutaj z praktykami tantry matki.

Chciałbym jeszcze trochę powiedzieć o rodzajach bodhiczitty. Bodhisattwa to bardzo znane słowo, wszyscy je słyszeli. Bodhisattwa oznacza osobę, która posiada bodhiczittę. W tym przypadku jest jednak mowa o prawdziwej bodhiczitcie. Kiedy zaczynamy praktykować, nasza bodhiczitta nie jest jeszcze tą prawdziwą. Jest to ta sama zasada ale jeszcze nieurzeczywistniona. Bodhiczitta jest w Tybecie dla niektórych lamów główną praktyką. Idą do jaskini i praktykują tam, medytując codziennie o współczuciu i miłości. Piszą poematy o miłości i współczuciu, mające inspirować rozwój bodhiczitty. Również tę część medytacji i inwokację, można powtórzyć sto tysięcy razy. Na tym polega praktyka bodhiczitty.

Jak wiele osób zrobiło nyndro? Ukończenie praktyk wstępnych jest czymś ważnym. Nie jest to, co prawda główna rzecz na której należy się skupiać, ale dobrze jest je wykonać. Te cztery wersy bodhiczitty można śpiewać lub recytować. Mówi się, że jeżeli praktykując dharmę nie ma się współczucia, to przypomina to przygotowanie ziemi pod uprawę, w której zapomina się umieścić nasiona. Jest to bardzo ważne, to podstawa.

.|.

[@]

Nowe teksty

[1] 2012-02-22 12:05:50 - Regulamin rezerwacji
[2] 2012-02-21 12:01:37 - 4 marca Kraków - Praktyka Szerab Ciammy
[3] 2012-02-21 09:49:29 - Losar 2012
[4] 2012-02-20 13:07:35 - Sześć Lamp 2
[5] 2012-02-20 10:08:58 - Sanga
[6] 2012-02-16 13:29:26 - Podaruj 6 %
[7] 2012-02-16 13:28:57 - Budowa gompy
[8] 2012-02-16 13:28:17 - Cziamma Ling
[9] 2012-02-15 08:42:49 - Ligmincha Polska
[10] 2012-02-06 11:29:58 - Witamy na stronie Sangi Garuda Warszawa
[11] 2012-02-06 02:47:56 - 18-19.2.2012 - praktyki przygotowawcze LOSAR 2012
[12] 2012-02-06 00:15:22 - 22.02.2012 Katowice LOSAR 2139 [2012] - otwarta sesja medytacji
[13] 2012-02-05 21:13:53 - 15.02.2012-Katowice- 5 Wojowniczych Sylab Nasiennych - praktyka uzdrawiająca
[14] 2012-01-25 15:49:50 - Nasi Koordynatorzy
[15] 2012-01-25 15:45:49 - Rada Koordynatorów
[16] 2012-01-25 15:29:40 - Nasz zarząd
[17] 2012-01-25 11:54:02 - Ligmincha Europa Magazine 2011/03
[18] 2012-01-24 10:28:29 - Podstawowe terminy
[19] 2012-01-20 07:45:38 - 12 luty, Kraków, Praktyka Szerab Ciammy
[20] 2012-01-17 08:43:26 - Ryszard Adamiak
[21] 2012-01-17 08:39:30 - Wojciech Pluciński
[22] 2012-01-17 08:39:03 - Instruktorzy
[23] 2012-01-13 08:49:43 - Wrocław
[24] 2012-01-13 08:45:10 - Ryszard Adamiak Głębszy oddech życia
[25] 2012-01-12 11:23:52 - 11.01.2012-Katowice- Sherab Ciamma - praktyka uzdrawiająca
[26] 2012-01-09 14:57:21 - Nowy system obsługi retritów
[27] 2012-01-07 16:18:00 - Weekendowe Szine w Wildze
[28] 2012-01-05 10:29:55 - Członkostwo w roku 2012
[29] 2012-01-05 10:29:42 - Członkostwo w roku 2012
[30] 2012-01-04 10:03:08 - Praktyka szine, 29 stycznia - Garuda Kraków
[31] 2012-01-02 18:12:02 - 14-15.01.2012- Wprowadzenie do praktyki dla poczatkujących - Katowice
[32] 2012-01-02 18:00:00 - Głębszy oddech życia. Kraków
[33] 2011-12-27 15:02:36 - Statut, regulaminy
[34] 2011-12-27 14:56:22 - Członkowie
[35] 2011-12-27 13:26:31 - The 3 Doors, Newsletter Zima 2011
[36] 2011-12-25 20:51:07 - Ośrodki lokalne
[37] 2011-12-25 20:50:25 - Drodzy Sangowicze
[38] 2011-12-25 15:28:01 - Wolontariat
[39] 2011-12-25 15:17:19 - Rada Koordynatorów
[40] 2011-12-25 15:13:04 - Zarząd Związku Garuda w Polsce
[41] 2011-12-25 15:08:14 - Poszukiwani Koordynatorzy
[42] 2011-12-25 14:51:14 - Opis ogólny
[43] 2011-12-25 14:50:29 - Schemat
[44] 2011-12-25 14:49:56 - Misja
[45] 2011-12-21 19:44:58 - ANKIETA CZŁONKOWSKA
[46] 2011-12-19 19:08:16 - Garuda Kraków
[47] 2011-12-14 15:43:04 - 5 Wojowniczych Sylab Nasiennych
[48] 2011-12-14 08:35:09 - Voice of Clear Light 8/2011
[49] 2011-12-13 15:13:23 - Wypuśćmy karpia 2011
[50] 2011-12-12 14:18:06 - Noworoczne przesłanie i praktyka

Współczucie

Nauczanie

Nowe teksty